می توان زیبا زیست…
نه چنان سخت که از عاطفه دلگیر شویم،
نه چنان بی مفهوم که بمانیم میان بد و خوب!
لحظه ها می گذرند
گرم باشیم پر از فکر و امید…
عشق باشیم و سراسر خورشید…

درست کردن حلوا کاری نداره ولی اکثر خانم ها اندازه دقیق برای درست

کردنش ندارن و چشمی اندازه ها رو می ریزن خوب اینم حلوا با اندازه های

دقیقش...

آدمی هر آنچه که می دهد باز پس می گیرد.پندار، گفتار و کردار

انسان دیر یا زود با دقتی حیرت انگیز به خود او باز می گردد.

آن چنان گرم است بازار مکافات عمل    

دیده گربینا بود هر روز روز محشر است

با تو ام
ای لنگر تسکین!
ای تکان های دل!
ای آرامش ساحل!
با تو ام
ای نور!
ای منشور!
ای تمام طیف های آفتابی!
ای کبودِ ارغوانی!
ای بنفشابی!
با تو ام ای شور ای دل شوره شیرین!
با تو ام
ای شادی غمگین!
با تو ام
ای غم!
غم مبهم!
ای نمی دانم!
هر چه هستی باش!
ای کاش…
نه،جز اینم آرزویی نیست:
هر چه هستی باش!
اما باش!

در طی بعضی طوفان های زندگی کم کم یاد می گیری که
نباید توقعی داشته باشی ، مگر از خودت
متوجه می شوی بعضی را " هرچند نزدیک " نباید باور کرد …
می فهمی بعضی را " هرچند صمیمی " نباید حساب کرد …
می فهمی بعضی را " هرچند آشنا " نمی توان شناخت …
چرا که گاهی انسان ها
از آنچه دوست داشتند باشند سخن می گویند، نه از آنچه هستند !!!!
و این اصـلا تلخ نیست ،شکست نیست ،
" آگاه شدن " نام دارد ؛
ممکن است در حین آگاه شدن درد بکشی …
این آگاهی دردناک است
اما … تلخ هرگز …

زندگی کن به شیوه ی خودت
با قوانین خودت
با باورها و ایمان قلبی خودت
مردم دلشان میخواهد موضوعی برای گفتگو داشته باشند ،
برایشان فرقی نمی کند چگونه هستی !
هر جور که باشی ، حرفی برای گفتن دارند …!
پس خودت باش …

الهی دلی ده که در حرص و آز بر ما باز نشود و قناعتی ده که چشم امید

ما جز بروی تو باز نشود.الهی دستم گیر که دست آویز ندارم و عذرم بپذیر

که پای گریز ندارم.الهی تحقیقی ده که از دنیا بیزار شویم و توفیقی ده که

در دین استوار شویم .

خلوت نشین خاطر دیوانه ی منی
افسونگری و گرمی افسانه ی منی

بودیم با تو همسفر عشق سالها
ای آشنا نگاه که بیگانه منی

هر چند شمع بزم کسانی ولی هنوز
آتش فروز خرمن پروانه منی

چون موج سر به صخره ی غم کوفتم ز درد
دور از تو ای که گوهر یک دانه منی

خالی مباد ساغر نازت که جاودان
شورافکنی و ساقی میخانه منی

آری سهراب تو درست می گویی!!

آسمان مال من است...پنجره،عشق،زمین،دوست،هوا،مال من است!

اما سهراب تو قضاوت کن...

بر دل سنگ زمین جای من است؟

من نمی دانم چرا این مردم، دانه های دلشان پیدا نیست...

توکجایی سهراب؟!آب را گل کردند!!

صبر کن ای سهراب،گفته بودی قایقی خواهم ساخت...

خواهم انداخت به اب،دورخواهم شد از این خاک غریب،

قایقت جا دارد؟؟؟

منم از همهمه ی اهل زمین دلگیرم!!

مثل سهراب دگر جنس تنهایی من چینی نیست، که ترک بردارد...

مثل مرمر شده است...

چینی نازک تنهایی من...!!!

چیزهای خوب به سراغ کسانی می روند که باور دارند، چیزهای بهتر

به سراغ کسانی می روند که صبر می کنند، و بهترین چیزها به

سراغ کسانی می روند که تلاش می کنند و هیچ گاه تسلیم

نمی شوند!

الماس حاصل فشارهای سخت است، اگر در خودتان لیاقت الماس

شدن می بینید، از فشارهای سخت نترسید...