من شکوفایی گل های امیدم را در رویاها می بینم

و ندایی که به من می گوید :

” گرچه شب تاریک است دل قوی دار سحر نزدیک است.”

یکی از ساندویچهای ارزون وپرطرفدار بین جوونا فلافل هست که خوشمزه  ومقویه.

درست کردنش سخت نیست ولی یکم حوصله می خواد.

هرگز تمامت را برای کسی رو نکن
بگذار کمی دست نیافتنی باشی
آدم ها تمامت که کنند، “رهایت” می کنند …

گذشته هایت را ببخش
زیرا آنان همچون کفش های کودکیت نه تنها برایت کوچکند
بلکه تو را از برداشتن گام های بزرگ باز می دارند

 الهی!خواندی تاخیر کردم.فرمودی،تقصیر کردم.عمر خود بر باد کردم و بر تن

خود بیداد کردم.اگر گوییم ثنای تو گوییم.اگر جوییم رضای تو جوییم.الهی!گفتی

کریمم،امید بدان تمام است.تا کرم تو در میان است،نا امیدی حرام است...

دردی که انسان را به سکوت وامی دارد،

بسیار سنگین تر از دردی است

که انسان را به فریاد وامی دارد...

و انسان ها فقط به فریاد هم می رسند...

نه به سکوت هم...!

هرگز، به آدمهای مهربان زخم نزنید...

آدمهای مهربان در مقابل خوبی هایِ یکطرفه، هرگز احساس حماقت

نمی کنند ، چون خوب بودن برای آنها عادت شده،

آدم های مهربان از سر احتیاجشان مهربان نیستند.

آنها دنیا را کوچکتر از آن می بینند که بدی کنند...

آدمهای مهربان خود انتخاب کرده اند که نبینند، نشنوند و به روی خود

نیاورند نه اینکه نفهمند...

هزاران فریاد پشت سکوت آدمهای مهربان هست، سکوتشان را به پای

بی عیب بودن خودمان نگذاریم...

مهربان باشیم با مهربانان...

خدایا در من کسی هست که
 فریاد می زند تورا
ولی صدایش در انبوه

صداها گم شده است
خدایا به فریادش برس
ای فریادرس درماندگان

صبوری با خانواده عشق است،صبوری با دیگران احترام است،صبوری با خود اعتماد

به نفس است وصبوری در راه خدا، ایمان است.در تمام رنج هایی که می بریم صبر،

اوج احترام به حکمت خداوند است!صبورانه در انتظار زمان بمان، هر چیز در زمان

خودرخ می دهد. حتی اگر باغبان، باغش را غرق آب کند، درختان خارج از فصل خود،

میوه نمی دهند.

تو كیستی، كه من اینگونه بی تو بیتابم؟
شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم .
تو چیستی، كه من از موج هر تبسم تو
بسان قایق، سرگشته، روی گردابم!

تو در كدام سحر، بر كدام اسب سپید؟
تو را كدام خدا؟
تو از كدام جهان؟
تو در كدام كرانه، تو از كدام صدف؟
تو در كدام چمن، همره كدام نسیم؟
تو از كدام سبو؟

تو آرزوی بلندی و، دست من كوتاه
تو دوردست امیدی و پای من خسته ست.
همه وجود تو مهر است و جان من محروم
چراغ چشم تو سبزست و راه من بسته است.